Co może zdziałać interwencyjna terapia przeciwbólowa?

Długa droga do pomocy 2:01Teraz odtwarzane

Wiele osób żyje długo z bólem i przechodzi od specjalisty do specjalisty. Elif Can opisuje, jak obciążające może być to poszukiwanie. Dlatego dla radiolożki interwencyjnej leczenie to nie tylko zabieg: chce ona zrozumieć dolegliwości i towarzyszyć ludziom. Nawet jeśli sama nie może zaoferować odpowiedniej metody, jej zadanie się nie kończy.

Dwie drogi do obszaru docelowego 7:37Teraz odtwarzane

Narzędzia są niewielkie: cienkie igły kaniulowe i delikatne plastikowe rurki, czyli cewniki. Tomografia komputerowa (TK) lub USG pomagają dokładnie wprowadzić igłę do wybranej struktury. Cewniki są wprowadzane przez naczynia krwionośne pod kontrolą obrazową.

1. Struktura docelowa jest wyznaczana na podstawie dolegliwości i badań obrazowych. 8:53

2. Igła kaniulowa jest umieszczana pod kontrolą obrazową; następnie usuwa się jej ostrą część wewnętrzną. 9:08

3. Przez igłę można podać środek kontrastowy w celu kontroli lub lek. 10:15

Najpierw sprawdź, potem zdecyduj 13:15Teraz odtwarzane

W przypadku nerwobólów miejscowe znieczulenie może początkowo wykazać, czy podejrzewana struktura rzeczywiście odpowiada za ból. Jesteś wtedy przytomny i możesz przekazać informacje zwrotne. Działanie tej blokady próbnej jest tymczasowe. W zależności od sytuacji w grę wchodzą powtarzane blokady lub zabiegi niszczące wybrane struktury nerwowe za pomocą ciepła, zimna lub alkoholu medycznego.

Przy bólach nowotworowych można również leczyć sam guz lub zaopatrujące go naczynia. Elif Can wymienia ciepło, zimno i celowe zamknięcie naczyń. Ocenia ona dane dotyczące miejscowego leczenia bólów nowotworowych jako dobre.

Bóle miednicy, których nie widać w badaniu obrazowym 28:41Teraz odtwarzane

Elif Can opowiada o młodym lekarzu z neuralgią nerwu sromowego, czyli bólami w obszarze tego nerwu w miednicy. Stosunek płciowy i jazda na rowerze były bolesne, cierpiało jego życie codzienne, rozpadł się jego związek. Szukał pomocy u różnych specjalistów. W przypadku tej choroby w rezonansie magnetycznym (MRI) niekoniecznie widać coś niepokojącego.

W opisanym przypadku nerw został zablokowany pod kontrolą TK. Pacjent natychmiast poczuł ulgę, przytulił pracownika i płakał. Później przychodził mniej więcej co trzy miesiące na ponowną blokadę. Jest to pojedynczy przypadek, a nie obietnica dla innych pacjentów.

Gdy kolano nadal boli 36:26Teraz odtwarzane

Inny pacjent odczuwał ból pomimo sztucznego stawu kolanowego. Na jego przykładzie Elif Can wyjaśnia embolizację stawu: małe, nowo powstałe naczynia krwionośne w bolesnym obszarze są celowo zamykane za pomocą cewnika. Procedura ta jest również stosowana w przypadku artrozy bez sztucznego stawu. Radiologia współpracuje przy tym z ortopedią.

Zachęcające dane, ale nie panaceum 44:33Teraz odtwarzane

Peter Minko przedstawia podsumowanie dotychczasowych badań z dobrymi wynikami. Jednocześnie podkreśla wysoki efekt placebo w artrozie oraz znaczenie badań kontrolowanych. Elif Can określa embolizację stawów jako stosunkowo nową metodę. Przy bardzo zaawansowanym zużyciu, gdy kość trze o kość, a oś stawu jest wyraźnie zmieniona, widzi ona granice stosowania tej metody.

Fizjoterapia i inne działania towarzyszące pozostają częścią leczenia. Cel również jest osobisty: dla niektórych osób już częściowa redukcja bólu oznacza ważną poprawę. Skala bólu pomaga w porównaniu przed i po terapii, ale nie odzwierciedla każdego indywidualnego doświadczenia.

Dlaczego możliwości często pozostają nieznane 49:30Teraz odtwarzane

Według Elif Can procedury te często można znaleźć w wyspecjalizowanych ośrodkach i nie wszędzie są one brane pod uwagę. Widzi ona również odpowiedzialność po stronie radiologii, aby jej możliwości stały się bardziej widoczne. Peter Minko opisuje tę dziedzinę jako pomost między różnymi specjalizacjami: wyniki badań mogą być zestawione, a odpowiednie ścieżki leczenia wskazane. Medycyna bólu pozostaje wspólnym zadaniem.

Mit czy prawda? 1:05:19Teraz odtwarzane

Na zakończenie Elif Can ocenia powszechne stwierdzenia: dotyczące niejednoznacznych obrazów MRI, kortyzonu, opioidów, pełnej narkozy i sztucznych stawów kolanowych.